موسسه نساجی امروز علوم و فناوری نساجی و پوشاک 2151-7162 15 4 2026 12 22 Development of Antibacterial Cotton Wound Dressings Using Kamala Natural Dye and Bio-Mordants: Evaluating the Efficacy of Mordanting Techniques Against Nosocomial Pathogens توسعه زخم‌پوش‌های پنبه‌ای آنتی‌باکتریال با استفاده از رنگزای طبیعی قنبیله و دندانه‌های گیاهی: ارزیابی اثر روش‌های دندانه‌دهی بر مهار پاتوژن‌های بیمارستانی 1 17 246278 10.22034/jtst.2026.588139.1557 FA فاطمه سعیدفر Imam Mohammad Bagher (AS) Senior High School فاطمه شاهمرادی قهه گروه محیط زیست، دانشگاه صنعتی ارومیه، ارومیه، ایران سیده رحمانه اطیابی گروه زیست شناسی سلولی مولکولی و میکروبیولوژی، دانشکده علوم و فناوری های زیستی دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران زهرا صادقی گروه زیست شناسی سلولی مولکولی و میکروبیولوژی، دانشکده علوم و فناوری های زیستی دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران Journal Article 2026 06 22 Infections caused by bacteria such as Pseudomonas aeruginosa, Staphylococcus aureus, and Escherichia coli are among the factors threatening the health of patients. Conventional cotton wound dressings lack antimicrobial properties and provide suitable conditions for bacterial growth, leading to delayed wound healing, increased risk of secondary infections, and antibiotic resistance. The use of wound dressings containing plant pigments with antibacterial properties has been considered as a novel approach for infection control. The aim of this study was to use a natural dye extracted from the fuzz of Kamala fruit (agricultural waste) for dyeing cotton bandages and gauze. This plant has high antimicrobial activity due to its phenolic and tannin compounds. In order to enhance dyeability and increase antibacterial activity, aqueous extracts of black tea, plantain, pomegranate peel, black myrobalan, and cumin were used as bio-mordants in both pre-mordanting and post-mordanting methods. The results showed that samples dyed with pomegranate peel, plantain, and black tea extracts had effective antibacterial activity against S. aureus and P. aeruginosa. The highest inhibitory effect was observed in samples that were first dyed with Kamala natural dye and then mordanted with plantain and pomegranate peel. These findings demonstrate the high potential of the studied plant compounds for producing antibacterial wound dressings and their therapeutic applications. عفونت‌های ناشی از باکتری‌هایی چون سودوموناس آئروژینوزا، استافیلوکوکوس اورئوس و اشرشیا کلی از عوامل تهدیدکننده سلامت بیماران محسوب می‌شوند. زخم‌پوش‌های پنبه‌ای متداول فاقد خاصیت ضد میکروبی‌اند و شرایط مناسبی برای رشد باکتری‌ها فراهم می‌کنند که موجب تأخیر در ترمیم زخم و افزایش خطر عفونت‌های ثانویه و مقاومت آنتی‌بیوتیکی می‌شوند. استفاده از زخم‌پوش‌های حاوی رنگدانه‌های گیاهی با خواص ضدباکتریایی به‌عنوان راهکاری نوین در کنترل عفونت‌ها مورد توجه قرار گرفته است. هدف این پژوهش، استفاده از رنگزای طبیعی استخراج‌شده از پرز میوه قنبیله (ضایعه کشاورزی) جهت رنگرزی باند و گاز پنبه‌ای بود. این گیاه با داشتن ترکیبات فنولی و تاننی، خاصیت ضد میکروبی بالایی دارد. به‌منظور تقویت خاصیت رنگ‌پذیری و افزایش فعالیت ضدباکتریایی، از عصاره‌های گیاهی چای سیاه، بارهنگ، پوست انار، هلیله سیاه و زیره به‌عنوان دندانه در دو روش پیش‌دندانه و پس‌دندانه‌ بهره گرفته شد. نتایج نشان داد نمونه‌های رنگرزی‌شده با عصاره‌های پوست انار، بارهنگ و چای سیاه، خاصیت ضدباکتریایی مؤثری در برابر استافیلوکوکوس اورئوس و سودوموناس آئروژینوزا دارند. بیشترین اثر بازدارندگی در نمونه‌هایی مشاهده شد که ابتدا با رنگ طبیعی قنبیله رنگرزی و سپس با بارهنگ و پوست انار دندانه‌دار شده بودند. این یافته‌ها بیانگر ظرفیت بالای ترکیبات گیاهی مطالعه‌شده در تولید زخم‌پوش‌های ضدباکتریایی و کاربردهای درمانی آن‌هاست.

https://www.jtst.ir/article_246278_f5147dba5349666cce2338a816632097.pdf

موسسه نساجی امروز علوم و فناوری نساجی و پوشاک 2151-7162 15 4 2026 12 22 Identifying of technical characteristics of carpet weaving and dyeing in Malayer and Nahavand cities شناسایی ویژگی‌های فنی بافت و رنگرزی فرش در دو شهرستان ملایر و نهاوند 18 34 241589 10.22034/jtst.2026.556223.1521 FA سپهر قاسمی پژوهشگر آزاد شهدخت رحیم پور گروه فرش، دانشکده هنر، دانشگاه اراک، اراک، ایران، ص پ Journal Article 2025 10 30 This research focuses on the technical study of carpet weaving and dyeing in Malayer township, with an emphasis on the central and Zand regions and Nahavand township. The decline in the interest in carpet weaving in these regions compared to the past, along with the developments in the carpet sales market, has led to the forgetting of data related to the indigenous carpet weaving heritage of this region. This event has resulted in the forgetting and decline of the knowledge of the region's weavings. By identifying the carpet weaving knowledge, the authenticity of the region's indigenous carpet knowledge is preserved against machine-made carpet imitations and the cultural status of this carpet weaving tradition and knowledge is introduced. This study is exploratory and was conducted with the aim of documenting, classifying and matching the technical characteristics of Hamedan carpets with emphasis on the two counties of Malayer in the central part and Zand and Nahavand county. This article is of fundamental type and the method of descriptive-analytical research and the method of field data collection were used and the research background was a library study. The sampling was purposeful and based on the opinions of experts and carpet producers in this region, 32 carpets were selected. The results show that carpet weaving in these two regions is similar in terms of weaving tools, raw material, production management mechanism and weavers. In Malayer, due to double-weaving, the carpets are more resistant than Nahavand carpets in terms of resistance, while the color range used in Malayer handlooms is more diverse. In terms of the location of carpet weaving, Malayer handlooms are urban and rural, and Nahavand handlooms are rural, and the variety of motifs in Nahavand handlooms is greater than in Malayer. این پژوهش در بررسی فنی بافت و رنگرزی فرش به شهرستان ملایر با تاکید بر بخش مرکزی و زند و شهرستان نهاوند دقت نظر دارد. کاهش تمایل به رونق فرشبافی در این مناطق نسبت به گذشته با تحولات موجود در بازار فروش فرش سبب از یاد رفتن داده‌های مربوط به میراث بومی فرشبافی این منطقه گردیده است. این رخداد فراموشی و زوال دانش بافته‌های منطقه را در پی دارد. با شناسایی دانش فرشبافی این حوزه مطالعاتی، اصالت دانش بومی فرش منطقه در برابر تقلیدهای فرش ماشینی حفظ و جایگاه فرهنگی و دانش فرشبافی را معرفی می‌نماید. این پژوهش اکتشافی با هدف مستندنگاری، طبقه‌بندی و مطابقت وی‍ژگی‌های فنی قالی همدان با تاکید بر دو شهرستان ملایر در بخش مرکزی و زند، و شهرستان نهاوند انجام گردید. این مقاله از نوع بنیادین و روش تحقیق توصیفی تحلیلی و روش گردآوری داده‌ها میدانی است و در پیشینه پژوهش از مطالعه کتابخانه‌ای استفاده گردید. نمونه‌گیری هدفمند بوده و بر اساس نظر خبرگان و تولیدکنندگان فرش در این منطقه تعداد 32 فرش ‌انتخاب گردید. نتایج نشان داد، فرشبافی این دو منطقه جغرافیایی از نظر ابزار بافندگی، جنس مواد اولیه، سازوکار مدیریتی تولید و بافندگان به هم شبیه است. در ملایر به دلیل دو پوده‌بافی فرش از نظر مقاومت نسبت به فرش‌های نهاوند مقاوم‌تر است ضمن اینکه طیف رنگی مورد استفاده در دستبافته‌های ملایر نیز از تنوع بیشتری برخوردار است. از نظر موقعیت فرشبافی دستبافته‌های ملایر شهری و روستایی و دستبافته‌های نهاوند روستایی و تنوع نقوش در دستبافته‌های نهاوند بیش از ملایر است.

https://www.jtst.ir/article_241589_9e442ae0122f6515c42f7a9984027df7.pdf